Κυριακή 16 Ιουλίου 2017

Στην δική της θάλασσα ...

Τα βήματά του τον έφεραν για μια ακόμη φορά κοντά της, εκεί σε ένα τόπο άλλοτε συναντήσεων - έστω και με βλέμματα - και άλλοτε παράλληλων κοιταγμάτων μακρυά σε έναν ήλιο που κυλάει νωχελικά αλλά τόσο όμορφα και γαλήνια προς την δύση του. Γνώριμο το μέρος, γνώριμοι και οι βράχοι. Άλλοτε για να ρουφήξει αυτή την γαλήνη της στιγμής, άλλοτε να φωτογραφήσει μακράς έκθεσης "στιγμές" και άλλοτε να αδειάσει τις δικές του σκέψεις εκεί στην θάλασσα και να γεμίσει με άλλες να τις πάρει μαζί του να τις "επεξεργαστεί". Ανήσυχος, ανήσυχο πνεύμα ; Έφταιγε το ζώδιο, έφταιγε το καλούπι που έλεγε εκείνο το απόγευμα ; Δεν αναρωτήθηκε ποτέ για αυτά τα γιατί. Αυτά ποτέ δεν έκαναν κακό. 

Στην δική της θάλασσα

Κάθησε εκεί στην πέτρα του καταμεσής της θάλασσας. Ποτέ δεν τον τρόμαζε ακόμη και να "βραχεί". Σήμερα όμως είχε ηρεμία, όπως και το μέσα του. Στο βάθος κάποιοι γλάροι ακολουθούσαν τις τράτες που γύριζαν, περίμεναν και αυτές υπομονετικά την δική τους τροφή. Αναρωτήθηκε για πολλά γιατί των ανθρώπων. Αναρωτήθηκε για την ευκολία πολλών φιλόδοξων αλλά κενών. Αναρωτήθηκε για τους φιλάρεσκους. Αναρωτήθηκε για αυτούς που χαρακτηρίζουν εύκολα τους άλλους αλλά επίσης προσάπτουν ιδιότητες και τίτλους στον εαυτό τους ενώ όλοι γνωρίζουν ! Αναρωτήθηκε ακόμη και για ανθρώπους αυτής της πόλης που ποτέ δεν "πέτυχαν" έξω από τα όριά της ! Το σύστημα συντηρεί μερικές φορές καλά τα "δεδομένα" !!! Ποτέ δεν τον απασχόλησε η ένταξη. Εξ άλλου η ένταξη θα τον εμπόδιζε και να εκφραστεί ελεύθερα, να δημιουργεί για την δική του ψυχή, για την ελευθερία του. Δεν του άρεσε η έκφραση "κόντρα στο ρεύμα", γιατί δεν θεωρούσε ρεύμα τα "δεδομένα". Τα ρεύματα έχουν δυναμική και πάνε πιο πέρα, πιο πάνω. Τα "δεδομένα" είχαν μόνο ένα κενό και τα άφηνε στην άκρη, τα άφηνε πίσω του. Δεν ήταν εύκολος ένας δρόμος που έβλεπε λίγους μαζί, δίπλα και πολλούς πίσω, αλλά πάντα κάποιους αφήνουμε πίσω μας όταν αποφασίζουμε να κάνουμε το δικό μας ταξίδι, να αλλάξουμε level στα όνειρά μας. Ήταν ήρεμη σήμερα η θάλασσα και δεν τον "μούσκεψε", ήταν όπως το μέσα του. Η ζωή σε κάνει να μαθαίνεις. Μαθαίνεις και για τα σφάλματά σου να δίνεις αξία έστω και προσωρινή σε ότι δεν χρειάζεται, σε ότι δεν αξίζει να ασχοληθείς. Η ηρεμία μέσα μας δεν είναι απαξίωση κάποιων αλλά είναι σεβασμός και αγάπη στον ίδιο μας τον εαυτό. Ζούσε ελεύθερος εκεί στην θάλασσα του και τον πρόσεχε η ματιά της κάθε φορά που βουτούσε στα νερά της δικής της θάλασσας. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου