Τετάρτη 11 Ιανουαρίου 2017

Διαδρομές

Στους ανθρώπους σας να μιλάτε όταν είναι εκεί δίπλα σας, κοντά σας. Όταν σας κοιτάζουν και λιώνουν ! Όταν κοιτάζουν το πρόσωπό σας και ταξιδεύουν, όταν βλέπουν τα μάτια σας για πολλοστή φορά αλλά κάθε φορά είναι και τα πιο όμορφα του κόσμου. Σημασία έχει να μιλάτε με συναίσθημα, με την καρδιά σας και όχι με μαθηματικά και εξισώσεις των τριών κλπ.



Η λογική κάποιες φορές σταματάει όπως σταματάνε και οι καρδιές όταν κοιτάζουν στον καθρέπτη και βλέπουν ότι δεν κολυμπάνε δίπλα τους άλλες καρδιές. Να βρίσκετε καθρέπτες που η ματιά σας να θωρεί ακόμη και μακρυά μιαν άλλη ματιά, εκείνης/εκείνου που θέλετε δίπλα σας σε μαγικές διαδρομές. Εκεί μέσα στο θολό τοπίο της βροχής και της καταχνιάς οι διαδρομές δεν είναι διαδρομές του ενός αλλά επένδυση 2 ψυχών και αν η μία δεν νοιώσει μπορεί να κουραστεί, να νοιώσει μονάχη !

Εκεί έξω ...

Υπάρχουν εκεί έξω κάποιοι άνθρωποι που δενόμαστε μαζί τους ουσιαστικά. Για τα εύκολα, για τα δύσκολα, για τα όμορφα για όλα όμως βρε αδελφέ ! Υπάρχουν λίγες ουσιαστικές σχέσεις στην ζωή μας, άλλες αγαπησιάρικες, άλλες φιλικές που ακόμη και μια λέξη σε ένα μήνυμα μπορείς να την καταλάβεις σαν να έβλεπες το πρόσωπό του/της. Υπάρχουν σχέσεις που θα σκεφθείς τον άλλον μίλια μακρυά και θα τον φέρεις στον νου σου και θα τον ποθήσεις να τον ακούσεις, να του μιλήσεις, να δεις το χαμόγελό του, το δάκρυ του. Υπάρχουν σχέσεις εκεί έξω που τους θεωρείς φίλους αλλά χάνονται ακόμη και αν τους αναζητήσεις αρκετές φορές. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν ασχολούνται με τις ίδιες τις σχέσεις και άλλοι που πονάνε αν κάτι δεν πηγαίνει καλά. Υπάρχουν σχέσεις που θα ρίξω πέτρα πίσω και δεν με νοιάζει και αν έπεσε σε κάποιο κεφάλι όταν είναι εξαφανισμένοι ή δεν σε "ψάχνουν" ή αδιαφορούν.



Υπάρχουν όμως και σχέσεις που δίνεις και την ψυχή σου, αγωνιάς μαζί τους, χαμογελάς με την χαρά τους και στεναχωριέσαι με τα "άσχημα" της ζωής τους. Υπάρχουν άνθρωποι που θα μείνεις σε μια αγκαλιά μαζί τους αλλά θα τους "κουβαλήσεις" μαζί σου. Υπάρχουν άνθρωποι που θα σε αγγίξουν και το άγγιγμα τους θα σε ταξιδέψει. Υπάρχουν άνθρωποι που θα σε νοιαστούν πραγματικά και ας μην είναι ο φύλακας άγγελός σου. Αυτούς βρε αδελφέ πολύ τους γουστάρω γιατί δεν κρύβουν, γιατί αισθάνονται, γιατί νοιώθουν, γιατί δίνονται και κυρίως γιατί αγαπούν πραγματικά !!! Σε αυτούς τους λίγους της ζωής μας λοιπόν αξίζει να δίνουμε και κάτι παραπάνω από αυτό που μπορούμε. Περίσσευμα αγάπης δεν υπάρχει σε κανέναν γιατί δεν υπάρχει για να την ξοδεύουμε αλόγιστα. Για τον δικό μας άνθρωπο, για τον φίλο μας, τον σύντροφό μας όμως αξίζει να δούμε πιο πολλά και από όσα θέλει να μας δείξει, με όμορφη προδιάθεση, με καθαρή ματιά και να δούμε πραγματικά το μέσα του. Υπάρχουν άνθρωποι που σου μιλάνε και δακρύζουν με μια εικόνα, με μια σκέψη. Υπάρχουν άνθρωποι που σου μιλάνε και φωτίζεται το πρόσωπό σου, αλλάζει η διάθεσή σου. Εσάς ... σας γουστάρω πραγματικά ... και σας αγαπάω τον καθέναν με τον τρόπο που μας αρμόζει σαν σχέση !!! 

Δευτέρα 9 Ιανουαρίου 2017

Τα μπλουζ

Γλίστρησε το χέρι του γύρω από την μέση της. Την τράβηξε επάνω του. Ήθελε να γευτεί την αγκαλιά της, μέρες είχε να την νοιώσει, να την σφίξει όπως μόνο εκείνος ήξερε. Το μόνο που του έβαζε "φραγμούς" ήταν μήπως την έσφιγγε πολύ και την πονούσε. 

Τα μπλουζ


Ήταν ψηλός και αυτή αναγκάζονταν να τεντώνεται για να τον φιλήσει τρυφερά. Αυτός θυμήθηκε τα εφηβικά πάρτι. Τα πάρτι των βερμούτ και των "αμίλητων" μπλουζ. Τότε που δεν ήθελες να τελειώσει αυτή η ιεροτελεστία. Συνήθιζε να βάζει την ντάμα του πάνω στα πόδια του και να την στροβιλίζει στους απαλούς ρυθμούς της μουσικής. Το ίδιο έκανε και τώρα. Της το πρότεινε και ακούμπησε τα απαλά της πόδια πάνω στα δυνατά δικά του. Η μουσική έπαιζε ατελείωτα, σαν τον δικό τους έρωτα, αυτόν τον όμορφο γεμάτο υποσχέσεις στο δικό τους αύριο.

Αύριο ...

Κάθισαν εκεί δίπλα από το τζάκι, αυτή στην πολυθρόνα της και αυτός εκεί στα πόδια της με τις σημειώσεις του και το νέο του βιβλίο. Ετοίμαζε εδώ και καιρό κάτι για αυτήν που τον ενέπνεε. Τα ποτήρια τους γεμάτα με το αγαπημένο κόκκινο κρασί. Μιλούσαν για πολλά τελευταία. 


Αύριο

Οι άνθρωποι ζεσταίνουν το μέσα τους όταν μιλάνε, όταν μιλάνε από αγάπη. Δύσκολος χαρακτήρας αυτή στο να εκφραστεί, αλλά έβρισκε τις χαραμάδες της και την ανίχνευε όλο και πιο πολύ ! Αυτό τον "συντηρούσε" στο μέσα του. Ήταν η δική του δύναμη στην κάθε ημέρα τους. Η έμπνευσή του όταν την "ανακάλυπτε" ! Έλα ξάπλωσε δίπλα μου της είπε, έλα θα σου διαβάσω ένα παραμύθι, έλα είναι ζεστά κοντά μου ! Έλα να βάλουμε την μαγιά μαζί για μια ονειρική νύχτα, την δική μας νύχτα ! Χαμογέλασε, ήταν ένα χαμόγελο που μονάχα οι ζωγράφοι μπορούσαν να το γευτούν και η ψυχή του ! Της το έλεγε πόσο της φώτιζε το πρόσωπό της, πόσο ήθελε να την φωτογραφήσει, αλλά δεν το τολμούσε από την άλλη. Τον "φόβιζε" όλη αυτή η μαγεία που δεν θα αποτυπωθεί σε ένα "κάδρο", σε ένα καρέ του ! Αποκοιμήθηκε στην αγκαλιά του. Την είχε σκεπάσει με το κορμί του, με τα χέρια του την προστάτευε για να τον ονειρευτεί και να ζήσει εκείνη την αγκαλιά που τόσο περίμενε. Σκέπασε τις υπέροχες καμπύλες του κορμιού της και αφέθηκε να την κοιτάζει. Έτρεμε στην ιδέα μην κοιμηθεί αυτός πρώτος και χάσει την ευτυχία στο πρόσωπό της ! Έτρεμε σε κάθε τι που δεν θα το γεύονταν αυτή πρώτη, ακόμη και την ομορφιά του έρωτά τους !

Φως στο τοπίο


Το τοπίο φάνταζε θολό. Ήταν άραγε όπως το έβλεπε ; Διορατικός πάντα, ανήσυχος στο μέσα του. Κάποιες φορές κάτι του χαλούσε την ηρεμία του. Πάντα όμως εκεί στην δική του γέφυρα έβλεπε και ένα φως. Κάπου αμυδρά αλλά υπήρχε. Του έδινε ένα σινιάλο ζωής και ύπαρξης. Αλήθεια οι άνθρωποι γιατί ξεχνούν να δώσουν τα δικά τους επιθυμητά σινιάλα ; Γιατί "ξεχνούν" την ύπαρξη του άλλου και ανατρέχουν σε αυτόν μόνο στα δικά τους στερητικά σύνδρομα ; Σχέσεις ... οι σχέσεις θέλουν πολλά για να προχωράνε και σίγουρα θέλουν και να βλέπεις ένα φως !



Να ξέρεις ότι αισθάνομαι ...νοιώθω ... βλέπω  


Robbie Williams - Feel