Άραγε γιατί γράφεις ; Γιατί εκφράζεις έναν διαφορετικό κόσμο που κινείται μεταξύ του υπαρκτού και του ιδεατού ; Οι ψυχές εκφράζονται, ο νους παράγει σκέψη και η ψυχή συναίσθημα. Το χαρτί γίνεται δέκτης συναισθημάτων και σκέψεων. Έκφρασης "χαμένων ποιητών" μιας άλλη εποχής. Αυτό που "κουβαλάς" μέσα σου εκφράζεις. Αυτό που ένιωσες, που νιώθεις, αυτό που θέλεις να νιώσεις. Όταν βρίσκεις την δύναμη να ρίξεις το μέσα σου σε ένα λευκό χαρτί, να ανακατέψεις την τραπουλόχαρτα των λέξεων και να δώσεις κάτι από τον δικό σου μαγικό κόσμο, τότε γράφεις ... εκφράζεσαι. Δεν είναι μια απεικόνιση όπως η φωτογραφία, αλλά μια σειρά από καταγραφές. Κάτι έρχεται από το παρελθόν, ενώνεται στο σήμερα για να οδηγήσει στο αύριο.
Αν το θέλεις και έχεις την ανάγκη θα καταθέσεις το μέσα σου χωρίς να αναζητήσεις τα γιατί. Γιατί το σήμερα και το αύριο είναι για "δυνατούς", για αυτούς που δεν μένουν σε ένα παρελθόν και σε αναμνήσεις αλλά για αυτούς που έδωσαν "άδικα" ραντεβού μέσα από παράλληλες διαδρομές στον χρόνο. Αν θέλεις να νοιώσεις αυτό το αύριο θα αφήσεις και τα εγώ σου και θα ξεγυμνώσεις και τον εαυτό σου χωρίς να νοιάζεσαι πως θα σε ερμηνεύσει ο καθένας. Τα λόγια δεν είναι εύκολα όταν καταγράφεις το μέσα σου, τα δικά σου όνειρα και τις διαδρομές για το αύριο. Αξίζει όμως να δοκιμάσεις γιατί πρέπει να επικοινωνήσεις αλλά και να μετέχεις σε αυτό, είτε είναι όνειρο είτε κάποιος θα το νοιώσει μαζί σου και θα το κάνετε πραγματικότητα.
