Στο σκοτάδι της καμπίνας σου γράφω, το κερί χαρίζει ακόμη ένα γλυκό φως αν και τρεμοπαίζει. Γλυκό όμως είναι σαν το πρόσωπό σου κάθε φορά που το συναπάντημα γίνεται, κάθε φορά που η μια αγκαλιά χώνεται μέσα στην άλλη. Δυο ανάσες παράλληλες, δυο χαμόγελα ψυχής και ένα πλέξιμο σωμάτων η ζωή μας. Εσύ και εγώ ... και κάπου υπάρχουν και οι άλλοι, αλλά το όνειρο το ζουν δύο.
Στο σκοτάδι με την καταιγίδα έξω και εσύ να περιμένεις να γυρίσω να χωθώ εκεί στην αγκαλιά σου αγαπημένε μου. Να σε νιώσω και να με ηρεμήσεις, να μου χαρίσεις κάτι ακόμη από τα μαγικά μας βράδια, τις στιγμές που ανταλλάξαμε φόβους και γυρέψαμε αγάπη. Πάθος για ότι θέλαμε και ότι κάνουμε, αλλά προπαντώς αγάπη, γιατί όπως λες και εσύ στα τόσα κείμενά σου "χωρίς αγάπη δεν πας στο αύριο".
Πόθοι, επιθυμίες, ελπίδα σε μια ακόμη σελίδα της ζωής. Πρόσεχε μου λες και νοιώθω το νοιάξιμό σου, την αγάπη σου, αλλά στο δικό μου πρόσεχε τα αφήνεις όλα για να με πάρεις αγκαλιά και να μου δώσεις. Πάντα σου άρεσε να δίνεις, όπως τότε που ήσουν μικρός και άνοιγες εκείνο το τετράγωνο μεταλλικό κουτί με τα μπισκότα. Θύμησες που κάναμε αγαπημένε μου, χαραγματιές στην σκέψη, στον μυαλό, στην ψυχή.
Οι σκέψεις υπήρχαν και ήθελαν να συνταξιδέψουν και όχι να μείνουν ανολοκλήρωτες. Τι και αν διασχίσαμε τις ίδιες θάλασσες, βρεθήκαμε στους ίδιους αγαπημένους τόπους. Ήθελε να γίνουν πράξεις αγαπημένε μου ! Οι άνθρωποι αρέσκονται να κάνουν τα εύκολα δύσκολα. Εμείς ξέραμε πως ήταν δύσκολα και θελήσαμε να τα κάνουμε εύκολα και όπως λέει η ποιητής "πληρώνεις, χαρίζεις τα ρέστα και παραδίνεις τον εαυτό σου ολόκληρο".
Καληνύχτα αγαπημένε μου, αύριο ... μαζί !!!
ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ Στίχοι & Μουσική: Σταύρος Σιόλας Ερμηνεία: Γλυκερία - Σταύρος Σιόλας
