Έβρεχε εκείνο το βράδυ ... Βράδυ Κυριακής, μελαγχολικό φάνταζε και μέσα του ! Χωμένος στις σκέψεις του που όμως δεν βοηθούσαν την διάθεσή του ! Ίσως του έλειπε εκείνο το χάδι των χεριών, της ματιάς, της ψυχής ! Ίσως ... ίσως τα προβλήματα της εποχής να είχαν και αυτά τον ρόλο τους ... ίσως ... ίσως και οι ψεύτικες καταστάσεις των ανθρώπων, η ευκολία να λέγονται πολλά να τον είχε πληγώσει ... ίσως ... δεν αναζητούσε όμως τα ίσως !
 |
| Βράδυ Κυριακής |
Του άρεσε να ξεκαθαρίζει τα πράγματα που τον πλήγωναν. Τον ρωτούσε πολλές φορές πράγματα που αυτός είχε σκεφθεί λίγες ώρες νωρίτερα. Τον έκανε να αναρωτιέται αυτό πως συνέβαινε. Τον χαλούσαν όμως και πολλά γύρω του όσο και να ήθελε να τα απομονώσει ! Συμπεριφορές που αναγκαστικά τις έβλεπε ή τις ένοιωθε ! Η εβδομάδα δύσκολη θα είναι σκέφθηκε και θέλησε να πιαστεί από κάπου ! Όπως πιανόνταν από το κορμί της στην δίνη ενός έρωτα χωρίς τέλος ! Όμορφος ο έρωτας όπως όμορφα μυρίζει η γη τα βράδια όταν βρέχει. Κάθησε να πιεί το ποτό του δίπλα στο τζάκι τόσο θλιμμένος, που και οι τυφλοί τον έβλεπαν ! Αν μπορούσε θα ταξίδευε, για αυτόν, για να βρει εκείνο το λευκό σπίτι με τις κουρτίνες των αέρηδων ! Αν μπορούσε θα ήταν αλλού αυτό το βράδυ ... σου δίνω τα ξενοδοχεία, μου δίνεις την εταιρεία ύδρευσης, πάρε τα σπίτια ... έπαιζαν μονόπολη εκεί δίπλα στο τζάκι, γελώντας ακόμη και κοιτάζοντας ο ένας τα μάτια του άλλου ! Καθαρές ματιές ... τον κατάλαβε πάλι συγκινημένο ... ποτέ δεν έκρυβε το μέσα του. Γιατί να το κρύβει άλλωστε ; Πολλά τον συγκινούσαν τελευταία !!! Αυτά τον έκαναν να πηγαίνει στο αύριο και ας μην είχε καταλάβει την δύναμη του ! Ίσως γιατί πολλά τον ενοχλούσαν ακόμη, ανθρώπινα, καθημερινά των άλλων που αυτός τα είχε αποκηρύξει εδω και χρόνια σαν τρόπο ζωής !
