Δεν με ξέρεις

Κάποτε του είχε πει : ... "δεν με ξέρεις ... " ... είχε απόλυτο δίκαιο !!! Δεν την ήξερε, αλλά προσπαθούσε πάντοτε να την "μάθει", προσπαθούσε καθημερινά να παρατηρεί τον τρόπο έκφρασης και σκέψης της. Παρατηρούσε τις εκφράσεις της, τις δικές της στιγμές αλλά και τις δικές τους ! Την παρατηρούσε και την μάθαινε μέσα από τα κείμενά της, την καθημερινότητά της, τις στιγμές τους !

Δεν με ξέρεις ...

Κάποτε της είπε "δεν σε ξέρω, δεν είσαι αντίγραφο κανενός, είσαι "ΕΣΥ" και μ' αρέσει να προσπαθώ να σε μάθω ακόμη και στις δύσκολες σκέψεις που κάνεις κάποιες φορές, στις καλές ή και στις άσχημες στιγμές σου. Προσπαθώ να σε μάθω ακόμη και την ώρα που με αγκαλιάζεις ή με κοιτάζεις με εκείνα τα όμορφα μάτια σου. Πάντα μ' αρέσει να προσπαθώ να μάθω τα δικά σου όρια, να μάθω εσένα και αυτό να με κάνει να είμαι ενεργός πλάι σου και να σε ερωτεύομαι και όχι μόνο να σε αγαπάω. Ναι δεν σε ξέρω γιατί έχεις και "άμυνες" και είσαι δύσκολος χαρακτήρας κάποιες φορές. Ναι δεν σε ξέρω και ίσως να μην να ήθελα να τα ξέρω όλα, αλλά να ανακαλύπτω και άλλα για σένα. Να έχω λόγο να σε αναζητώ, να απλώσω το χέρι μου, να σε πάρω αγκαλιά και να ανακαλύψω κάτι ακόμη. Ναι δεν σε ξέρω και ίσως και κατά βάθος και εσύ να μην ξέρεις τον εαυτό σου σε κάποιες πλευρές. Ναι δεν σε ξέρω αλλά θέλω να σε μαθαίνω αλλά και να μαθαίνω από εσένα ... αλίμονο αν είχα διαβάσει όλες τις σελίδες του βιβλίου σου !!! Θα ήταν ο "θάνατος" ενός έρωτα, μιας αγάπης !"

Η Γέφυρα στην...ομίχλη

Μια ακόμη διάκριση σε διεθνή διαγωνισμό αυτή την φορά ήρθε για τον Ευστάθιο Ζεϊνη, ερασιτέχνη φωτογράφο, μέλος της ΕΦΕ (Ελληνική Φωτογραφική Εταιρεία) της παλαιότερης φωτογραφικής εταιρείας στην Ελλάδα.

Στην πόλη του Ηρακλείου φιλοξενήθηκε ο παγκόσμιος διαγωνισμός καλλιτεχνικής φωτογραφίας "5th GREEK Photographic Circuit". Αυτήν την φορά ο διαγωνισμός, που γίνεται υπό την αιγίδα της Ελληνικής Καλλιτεχνικής Φωτογραφίας, έσπασε κάθε ρεκόρ συμμετοχών με 1.400 επαγγελματίες και ερασιτέχνες καλλιτέχνες φωτογράφους από 73 χώρες της υφηλίου οι οποίοι και έστειλαν πάνω από 15.000 φωτογραφίες για να κριθούν.

Οι κατηγορίες ήταν 4 (open monochrome, open color, travel & nature) και σε 4 salons αντίστοιχα διεθνείς κριτές αποδέχθηκαν και έκριναν τις φωτογραφίες. Στα τελικά αποτελέσματα ο Ευστάθιος Ζεϊνης είχε 5 στις 6 συμμετοχές του στις 3 από τις 4 κατηγορίες επιλογή " Acceptance" και η μία από αυτές πήρε διάκριση - βραβείο και Diploma PG στην κατηγορία "Travel" με την φωτογραφία του "Bridge an low clouds". Η επιτροπή αποτελείται από διεθνείς κριτές (12 μελής) από την Κίνα, Κύπρο, Ισπανία, Αραβικά Εμιράτα και την Ελλάδα. 

Μια ημέρα με έντονα καιρικά φαινόμενα στην περιοχή (χαμηλή νέφωση στο ύψος της θάλασσας και χιονόπτωση στην ευρύτερη περιοχή) ο φακός του "αιχμαλώτισε" ένα αρκετά ενδιαφέρον στιγμιότυπο με την Γέφυρα να ξεπροβάλλει μέσα από τα σύννεφα αμυδρά. 

Αξίζει να σημειωθεί πως και έναν χρόνο πριν και πάλι άλλη φωτογραφία του είχε τιμηθεί και πάλι στην ίδια κατηγορία "Travel" με ίδια τιμητική διάκριση και βραβείο. 

Στο παρελθόν ο Στάθης Ζεϊνης έχει τιμηθεί για τις φωτογραφίες του με θέμα την Γέφυρα Χαρίλαος Τρικούπης με τιμητική πλακέτα σαν "Γεφυροφωτογράφος" και με εξώφυλλο σε ημερολόγιο της, από την διοίκηση της "Γέφυρας ΑΕ"

http://www.thebest.gr/news/index/viewStory/430157

Ο ένας για τον άλλον.

Κτύπησε το κουδούνι, της άνοιξε χωρίς καν να ρωτήσει ποιος είναι. Την περίμενε, την περίμενε μέρες αλλά και νύχτες παρέα με τις σκέψεις αλλά και τα όνειρά του ! Μερικά δευτερόλεπτα τους χώριζαν από μια γεμάτη αγκαλιά, την έσφιξε όπως την ποθούσε, πολύ ! Έμειναν ο ένας στην αγκαλιά του άλλου μέχρι να ακουστούν οι ήχοι της καρδιάς τους. Τα χέρια ενώθηκαν όπως ενωνόντουσαν οι ζωές τους. Τα έπλεκαν ο ένας στα χέρια του άλλου. 

Ο ένας για τον άλλον.

Της έβαλε ένα ποτήρι κρασί δίπλα στο δικό του εκεί δίπλα στο τζάκι που καθόντουσαν, αλλά τα μάτια της δεν ξέφευγαν από πάνω του. Πάντα τον κοίταζε πολύ και ήταν η δικής της απάντηση στο παράπονό του ότι δεν εκφράζονταν. Τον κοίταζε όπως αυτός έλιωνε το βλέμμα του πάνω στο κορμί της ατελείωτα στον έρωτά τους. Ηρεμούσε όταν έπεφτε στην αγκαλιά του και ακόμη και η ρυθμική ανάσα στο στέρνο του της προκαλούσε ηρεμία και προσπαθούσε να ταιριάξει και τις δικές της αναπνοές μαζί του. Η φωνή του της έδινε μια άλλη αίσθηση ηρεμίας, είχε αυτό το χάρισμα όταν ήταν και αυτός καλά. Εκείνη την νύχτα όμως ήθελε να τον νοιώσει, να χαλαρώσει στην αγκαλιά του, να γευτεί το απαλό άγγιγμα της άκρης των δακτύλων του, μέχρι να αποφασίσει αυτός να την κυριεύσει. Πάντα την οδηγούσε σε άλλα μονοπάτια. Το πικάπ έπαιζε την αγαπημένη τους μουσική αλλά δεν την άκουγαν πια, ήταν εκεί ο ένας για τον άλλον. Το ζούσαν ...

Αξία της σιωπής

Την αξία της "σιωπής" την γνώρισα με ανθρώπους που μιλάνε διαρκώς χωρίς να σου λένε πραγματικά κάτι ! Γεμάτη η ζωή μας από τέτοιους ανθρώπους. Συνήθως γράφουν, αντιγράφουν άλλους στο πως κινούνται, πως εκφράζονται, πως μιλάνε ! Δεν έχουν να σου δώσουν κάτι δικό τους ! Τους διαβάζεις με την μία - στο ίδιο έργο θεατές λες μέσα σου !

Την αξία του να δίνεσαι την έμαθα από ανθρώπους μη δοτικούς και λίγους ! Κατάλαβα πόσο δυνατός είσαι όταν δίνεσαι σε ότι αγαπάς αλλά και πόσο χαρά σου προσφέρει ! Υπάρχουν άνθρωποι που στα λόγια τα δίνουν όλα, άνθρωποι "μη ουσίας" και "δημοσίων σχέσεων" που στην πραγματικότητα δεν έχουν να σου δώσουν το παραμικρό, πέρα από ψεύτικα χαμόγελα, ψεύτικες υποσχέσεις κλπ. Έμαθα να προσπερνώ εύκολα πια και να χαμογελώ κοιτάζοντας πίσω μου. Συγνώμη αλλά στην πραγματικότητα δεν το κάνω ! Δεν κοιτάζω πίσω μου γιατί θα χάσω τον στόχο, θα χάσω την ημέρα μου, θα χάσω την στιγμή ! Η ζωή είναι για να την ζεις αλλά και για να μαθαίνεις από αυτήν. Το καλύτερο σχολείο αν μπορείς να δεις και τα λάθη σου και την πορεία σου ! Θα μάθεις να απορρίπτεις πιο εύκολα ανθρώπους ή να τους δίνεις την αξία που τους πρέπει αλλά και θα αναγνωρίσεις πιο εύκολα "όμορφους" στην ψυχή που θα θελήσεις να τους πλησιάσεις !

Για να μάθεις να ακούς μουσική πρέπει να ακούσεις και κακή μουσική ! Για να εκτιμήσεις λογοτεχνικά κάτι θα έχεις περάσει και από κείμενα που στο μέλλον θα τα αναγνωρίζεις εύκολα και θα τα απορρίπτεις ! Για να μάθεις να βιώνεις σε μια σχέση και να δίνεσαι θα πρέπει να έχεις περάσει και από κακές σχέσεις ! Εκτιμάς πραγματικά στην πορεία της ζωής σου ! Εκτιμάς τους λίγους, τα όμορφα, την στιγμή ! Εκτιμάς και αγαπάς την προσπάθεια κάποιων και όχι το αποτέλεσμα ! Εκτιμάς τους ανθρώπους που παλεύουν και όχι αυτούς που τους προσφέρονται απλόχερα μέσα από καταστάσεις θέσεις κλπ. Εκτιμάς αυτόν που θα σου δώσει και δεν θα περιμένει τι θα πάρει. Εκτιμάς και προχωράς.

Στην ζωή σου ανακαλύπτεις πράγματα που σου δίνουν χαρά και νιώθεις να δημιουργείς ! Σου δίνουν ισορροπία αλλά και σε πάνε πιο πέρα. Σε κάνουν να βάζεις στόχους. Ξεχνάς την ποσότητα και νιώθεις να θέλεις να κάνεις πιο ποιοτικά πράγματα. Αποφεύγεις να αναλώνεσαι σε εφήμερα. Βλέπεις τις δημιουργίες σου με καλούς φίλους και ξέρεις να κλείνεις και τα αυτιά σου στα πολλά και δήθεν σχόλια. Δεν μένεις στα ίδια, μελετάς, βάζεις πλώρη και στόχο και οδηγείς τα πράγματα κάθε φορά εκεί που νιώθεις ότι πρέπει να πάνε ! Ανήσυχος θα πουν κάποιοι. Συνήθως έτσι είναι κάποιοι άνθρωποι, ανήσυχοι για να δημιουργήσουν και να πάρουν χαρά για αυτό που κάνουν. Δεν έχει σημασία αν το καταφέρνουν πάντα, σημασία έχει ότι το προσπαθούν !

Να αγαπάτε ότι κάνετε, όπως αγαπάτε και τον άνθρωπό σας ! Αυτόν που στέκεται δίπλα σας και πολλές φορές "υπομένει" ακόμη και για τον χρόνο που δεν έχει από εσάς ! Να ευγνωμονείτε όμως κάθε τι "στραβό" στην ζωή σας. Σας έκανε να πάτε ένα βήμα πιο πέρα. Σας έκανε να βλέπετε τα πράγματα και να επιχειρείτε για τα πιο όμορφα ! Να ευγνωμονείτε ακόμη και τις αποτυχημένες σας σχέσεις για αυτό που σας έκαναν να είστε σήμερα ! Αν νοιώθετε όμορφα στο σήμερα τότε ήταν καλό και σας πήγαν ακόμη πιο πέρα ! Να ευγνωμονείτε ακόμη και τους ανθρώπους που στην δουλειά σας έκαναν να αισθανθείτε "άσχημα" ή σας δυσκόλεψαν. Αν μπορείτε να πάτε πιο πέρα και πιο πάνω όχι από πείσμα, αλλά γιατί το αξίζατε το οφείλετε και σε αυτούς γιατί σας ξεκόλλησαν από το δικό τους τέλμα και την λάσπη !

Disturbed - The Sound Of Silence

https://www.youtube.com/watch?v=u9Dg-g7t2l4

Περίσσευμα αγάπης

Τα βήματα του τον έφεραν για μια ακόμη φορά κοντά στην αγαπημένη του γωνιά εκεί στην θάλασσα, την πότε ήρεμη και πότε άγρια. Ήταν μια δύσκολη ημέρα για αυτόν σε πολλαπλά μέτωπα. Κάποιες καταστάσεις τον είχαν δυσκολέψει αλλά και κάποιοι σημαντικοί της ζωής του. Είχε δακρύσει πολλές φορές εκείνο το πρωϊνό χωμένος σε διαλόγους που δυστυχώς είναι μονόλογοι ανθρώπων. Τότε σκέφθηκε γιατί η θάλασσα είναι αλμυρή. Από τα δάκρυα ! 

Περίσσευμα αγάπης

Εκεί κατέληγε και αυτός σε δύσκολες περιόδους, είχε ζήσει και στο παρελθόν κάτι ανάλογο για κάποιον δικό του άνθρωπο. Πολλά τον είχαν κουράσει αλλά και πονέσει. Οι τελευταίοι 6 δύσκολοι μήνες είχαν έρθει να προστεθούν συσσωρευτικά. Ένας όμορφος "αγώνας" δίνονταν χέρι με χέρι. Σε έναν αγώνα που πολλοί ήταν απόντες ή απλά μετρούσες τις οπτασίες τους, τις σκιές τους. Ήταν ένα διάστημα που δεν του επέτρεπε να μιλήσει για πολλά, αλλά που ήταν σίγουρος ότι στο μέλλον θα έγραφε για όλα αυτά, ανοικτά. Θα έγραφε για τις απουσίες της ζωής, για τις απουσίες σε διαλόγους, για τις απουσίες από την καθημερινότητα, για τις λίστες που σε βάζουν ακόμη και φίλοι για να διαβάζεις μόνο ότι επιθυμούν. Ήταν ένα διάστημα που έδινε την ψυχή του για κάποιους χωρίς να νοιάζεται για το αύριο ή το τι θα του φέρει πίσω. Εκεί λοιπόν στην δική του θάλασσα άφησε τον αγέρα να του πάρει τα δάκρυα από το πρόσωπο, όπως κάνουν κάποιες φορές χέρια αγαπημένων που βρίσκονται πραγματικά κοντά σου. Ήταν ερωτευμένος με την ζωή αλλά ήξερε να την αγαπά, όπως και να προχωράει πέρα από τους ψεύτικους που πέρναγαν δίπλα του, ικανοποιώντας το "εγώ" τους. Είχε κουραστεί από ωραία λόγια, από όμορφα και πόσο ψηλά τον έβλεπαν. Είχε μάθει τι αξίζει και ποιος είναι. Δεν περίμενε την άποψη όλων αυτών που αλλάζουν ακόμη και μέσα στην ημέρα τους θέσεις. Ήξερε πως πολύ γρήγορα θα μιλούσε για όλα με ονόματα. Είμαστε άνθρωποι κι αρκετά δυνατοί για ν’ αφήνουμε, πού και πού, την ευάλωτη πλευρά μας να γίνεται ορατή. Δεν είναι αδύναμος εκείνος που κλαίει μπροστά στη δυστυχία ενός φίλου, που κατατροπώνεται απ’ τον πόνο που του τρώει τα σωθικά, που βλέπει τη φτώχεια του διπλανού, τα βάσανα ενός παιδιού. Αδυναμία δεν είναι να δακρύσεις και να σε σκουπίσει ο αέρας, αδυναμία είναι να μην υποστηρίζεις την ζωή σου με πράξεις και απλά χρησιμοποιείς όμορφα λόγια για σένα ή αγαπημένους σου. Αδυναμία είναι να μην μιλάς εκεί που πρέπει και να μην εκφράζεσαι στον δικό σου άνθρωπο. Αδυναμία είναι να μην απλώνεις πιο συχνά το χέρι σε αυτόν που επιθυμείς. Αδυναμία είναι να μην ξυπνάς για κάποιον/α σαν πρώτη σκέψη αλλά πχ στην εποχή μας να αναλώνεσαι σε κοινωνικά δίκτυα. Αυτούς που δακρύζουν ακόμη και στο μπαρ, αυτούς που δακρύζουν εκεί στην θάλασσα θα τους αγαπώ πιο πολύ στο δικό μου αύριο και θα τους λέω καλημέρα, καληνύχτα ακόμη και αν δεν το ξέρουν. Για τους άλλους τους "δυνατούς" δεν έχω να προσφέρω κάτι και ούτε περίσσευμα αγάπης διαθέτω.