Χωρίς ...

.... χωρίς σκέψεις ;

.... χωρίς συναίσθημα ;

.... χωρίς όνειρα ;

.... χωρίς πάθη ;

.... χωρίς λάθη ;

.... χωρίς συγνώμες ;

.... χωρίς έρωτες ;

.... χωρίς αγάπη ;  

Άραγε που θα ήσουν σήμερα αν δεν έχεις "κολυμπήσει" στην ζωή σου σε όλα αυτά ;

Αν δεν έχεις γευτεί και δεν έχεις νοιώσει ;  

Χωρίς ...

Στην ζωή του "no perfect" - όπως ο υπογράφων - δεν νοούνται να υπάρχουν και χωρίς οι άνθρωποι να εκφράζονται δυναμικά και να επικοινωνούν ο καθένας με τον δικό του τρόπο αλλά κοινωνοί και οι δύο των δικών τους συναισθημάτων !  

Υπάρχει το καθένα από αυτά μόνο του και χωρίς όλα τα άλλα ; 

Ανθρώπινο λοιπόν το κάθε στοιχείο της προσωπικής και συναισθηματικής μας ζωής, σίγουρα όχι για όλους αφού ο καθένας υιοθετεί και άλλους τρόπους έκφρασης !  

Αποδεκτοί όλοι, αρκεί να υπάρχει η αλήθεια στην έκφραση των συναισθημάτων ! Αρκεί να νιώθεις την αγάπη και να εκφράζεσαι μέσα σε αυτή ! Δεν είναι όλα μετρήσιμα μεγέθη για να βάλεις λίγα γραμμάρια από το κάθε ένα και να οδηγηθείς σε "τέλειες" συνταγές ! Οι σχέσεις που δεν έχουν έκφραση αργά ή γρήγορα διαλύονται σαν αερικά και δεν μένει κάτι πίσω.  

Άραγε το ζητούμενο ήταν ή είναι να μείνει ; Επιθυμητό ναι αλλά όχι και αναγκαίο ! Σε νοιώθω, σε θέλω, κάνω λάθη για σένα αλλά και σε αγαπώ .... άραγε τι έχεις να δώσεις σε μια τέτοια σχέση και έκφραση ; Από όσο ξέρουμε όλοι μας, αρκετοί δεν έχουν να σου δώσουν τίποτε ουσιαστικό και προσπερνάς ! Για αυτό αξίζει να συνεχίζεις να ονειρεύεσαι, να ερωτεύεσαι και να κάνεις λάθη !!! Στην καρδιά σου όμως υπάρχουν άνθρωποι που κρατάς και πορεύεσαι μαζί τους ακόμη και όταν είναι μακρυά ! Τα καλά είναι για να τα “ταξιδεύεις”  μέσα σου και είναι εφόδιο για την κάθε μέρα της ζωής σου ! Όλα γίνονται για την ουσία που έχουν αυτοί οι άνθρωποι που δεν χρησιμοποιούν τιτλέζες που διαβάζουν δεξιά και αριστερά αλλά μπορούν και να γράφουν και να μιλάνε μέσα από την ψυχή τους ! Η ζωή τους δεν διακατέχεται από ανόητες και ανούσιες επιθυμίες νεόπλουτων, αλλά έχει βάθος και οι σπόροι έχουν φυτευτεί από  νωρίς μέσα τους ! Σπόροι ουσιαστικοί !  

Να είστε καλά όσοι με "διαβάζετε", όσοι κάνετε like, όσοι με παρακολουθείτε είτε συμφωνείτε είτε διαφωνείτε ! Η ζωή είναι έρωτας και αγάπη (για μένα) ... για άλλους μετριέται με πετυχημένες καριέρες και για άλλους μια ελαφρότητα του να περνάμε καλά με ξεπερασμένες συνταγές εναλλαγής καθημερινά συντρόφων. Ο καθένας σε ότι πιστεύει !  

Το αποτέλεσμα ίσως να μην δικαιώσει εμένα και άλλους με ίδια ψυχοσύνθεση ...   

"There is only one kind of love, but there are a thousand imitations".
Francois de La Rochefoucauld

Rolling Stones - Angie

("Επετειακό" κείμενο ...)

Σούρουπο

Υπήρχαν ημέρες που η λογική δεν κατάφερνε να ξεπεράσει το συναίσθημα και επηρέαζε την σκέψη του, τις αποφάσεις. Ήθελε να αδειάσει από όλα και το περιβάλλον δεν τον βοηθούσε. Στην πραγματικότητα δεν βοηθούσε κάποιες φορές ο ίδιος τον εαυτό του. Οι άνθρωποι εγκλωβίζονται σε ανόητα "πρέπει" και "γιατί". Αυτοβασανίζονται χωρίς στην πραγματικότητα να πρέπει να το κάνουν. Αποφάσισε μια βόλτα με την μηχανή. Είχε καιρό να την καβαλήσει, να κάνει την παρανομία του μαζί της. Φόρεσε το κράνος και κινήθηκε νωχελικά στην αρχή, σαν να μην την ήθελε αυτή την βόλτα. Πάντα τον ενοχλούσαν οι μοναχικές βόλτες, εκτός από τις ημέρες που ήθελε να διώξει απο μέσα του ότι προσπαθούσε να τον κυριεύσει. Ο ήχος της μουσικής ήρθε γρήγορα στα αυτιά του και τον "ξύπνησε", του έδωσε ρυθμό. Ψιθύρισε το κομμάτι που έπαιζε και έστριψε προς τον δρόμο της Καλογριάς. 

Αγαπημένο μέρος, ευλογημένος τόπος,  να χαθείς, να πάρεις ανάσες, να ηρεμήσεις. Όμορφο μέρος να το μοιραστείς με κάποια. Ερωτικό μέρος θα το έλεγες. Ο ήχος από το κλάξον ενός οδηγού τον επανέφερε στην πραγματικότητα, ο δρόμος δύσκολος και στενός σε κάποια σημεία δεν σε άφηνε να ηρεμήσεις μέχρι να φθάσεις στο τέλος της διαδρομής. Συνήθως έτσι είναι και οι διαδρομές της ζωής μας όταν αφήνεις να πολυκυκλοφορούν γύρω σου αρκετοί. Όταν δίνεις "ευκαιρίες" σε πολλούς να προσθέσουν πόντους κοντά σου. Αν και φιλτράριζε αρκετά πια τους "αρνητικούς" η ευγένεια ψυχής του άφηνε μικρά παραθυράκια για ευκαιρίες σε κάποιους. Ευτυχώς έφθασε στο τέρμα της διαδρομής και οι σκέψεις πήραν τέλος. Κοίταξε μακρυά στον ορίζοντα, απόλυτη γαλήνη. Ηρεμία, μαγική στιγμή κάπου εκεί στην δύση του ηλίου. Η εποχή ιδανική για μια βόλτα εκεί στην άμμο. Την σκέφθηκε, πάντα ήθελε να είναι και αυτή εκεί μαζί του. Έβγαλε τα παπούτσια και αποφάσισε να περπατήσει εκεί στην αμμουδιά. Του θύμιζε την δική της εικόνα να την βλέπει να περπατάει εκεί δίπλα του ξυπόλυτη στην άμμο. Η θάλασσα έκανε το δικό της παιχνίδι και έμπαινε κάπου κάπου στα πόδια του να τον δροσίσει. Η εικόνα γνώριμη ακόμη και από τις τόσες φορές που την έφτιαχνε όταν ζούσε τον έρωτά του. Όταν άπλωνε το χέρι του στο χέρι της και περπατούσαν μαζί εκεί με τα πόδια γυμνά στην άμμο. Ο ουρανός συννεφιασμένος αλλά δεν τον τρόμαζαν αυτά τα σύννεφα. Πιο πολύ τα σύννεφα που είχε ακόμη η ψυχή του ήθελε να διώξει. Την έφερε πιο έντονα στον νου του. Την είχε τόσες φορές απέναντί του, δίπλα του αλλά και τόσες λίγες στην ζωή του. Οι άνθρωποι σκέφθηκε είναι τελικά τόσο κοντά και τόσο μακρυά ταυτόχρονα. Απο μακρυά πρόβαλε μια σιλουέτα, νέες σκέψεις, ένα χαμόγελο. Πόσο θα ήθελε να ήταν εκείνη. Πάντα έκανε τρελές σκέψεις, πάντα είχε επιθυμίες. Πέρασε από δίπλα του, κοιτάχτηκαν και συνέχισαν και οι 2 τον μοναχικό τους περίπατο. Η αμμουδιά δεν είχε τα χρώματα της δύσης του καλοκαιριού, ήταν πιο νοτισμένη αλλά μπορούσε να τους δεχθεί εκεί μαζί και ας ήταν φθινόπωρο. Ανυπομονούσε να έρθει το φθινόπωρο, όχι για να πάει άλλη μια βόλτα σε τούτο τον τόπο, αλλά για τα χρώματα της φύσης. Ανυπομονούσε να έρθει να της δείξει το χαλί της φύσης και τις εναλλαγές των χρωμάτων. Ανυπομονούσε να την βάλει στο κάδρο του. Ταυτόχρονα πάντα ένοιωθε ένα "δέος" με την σκέψη να την φωτογραφήσει. Δεν πίστευε ότι μπορεί να αποτυπώσεις την ομορφιά των ματιών σου σε μια άψυχη μηχανή. Δεν πίστευε ότι μπορείς να κλείσεις σε μια φωτογραφία την ματιά, το χαμόγελο ψυχής, την επιθυμία. Καβάλησε ξανά την μηχανή εκεί στο σούρουπο. Εκείνη την στιγμή που το ηλιοβασίλεμα σε έναν φυσικό καμβά του ουρανού παρουσιάζει το έργο του σαν μια ζωγραφιά αυτός ξεκίνησε. Τα χιλιόμετρα θα τον έφερναν πιο κοντά της έστω και αν ήταν μακρυά. Αρκούσε ; 

Harry Styles - Sign of the Times

Στην δική της θάλασσα ...

Τα βήματά του τον έφεραν για μια ακόμη φορά κοντά της, εκεί σε ένα τόπο άλλοτε συναντήσεων - έστω και με βλέμματα - και άλλοτε παράλληλων κοιταγμάτων μακρυά σε έναν ήλιο που κυλάει νωχελικά αλλά τόσο όμορφα και γαλήνια προς την δύση του. Γνώριμο το μέρος, γνώριμοι και οι βράχοι. Άλλοτε για να ρουφήξει αυτή την γαλήνη της στιγμής, άλλοτε να φωτογραφήσει μακράς έκθεσης "στιγμές" και άλλοτε να αδειάσει τις δικές του σκέψεις εκεί στην θάλασσα και να γεμίσει με άλλες να τις πάρει μαζί του να τις "επεξεργαστεί". Ανήσυχος, ανήσυχο πνεύμα ; Έφταιγε το ζώδιο, έφταιγε το καλούπι που έλεγε εκείνο το απόγευμα ; Δεν αναρωτήθηκε ποτέ για αυτά τα γιατί. Αυτά ποτέ δεν έκαναν κακό. 

Στην δική της θάλασσα

Κάθησε εκεί στην πέτρα του καταμεσής της θάλασσας. Ποτέ δεν τον τρόμαζε ακόμη και να "βραχεί". Σήμερα όμως είχε ηρεμία, όπως και το μέσα του. Στο βάθος κάποιοι γλάροι ακολουθούσαν τις τράτες που γύριζαν, περίμεναν και αυτές υπομονετικά την δική τους τροφή. Αναρωτήθηκε για πολλά γιατί των ανθρώπων. Αναρωτήθηκε για την ευκολία πολλών φιλόδοξων αλλά κενών. Αναρωτήθηκε για τους φιλάρεσκους. Αναρωτήθηκε για αυτούς που χαρακτηρίζουν εύκολα τους άλλους αλλά επίσης προσάπτουν ιδιότητες και τίτλους στον εαυτό τους ενώ όλοι γνωρίζουν ! Αναρωτήθηκε ακόμη και για ανθρώπους αυτής της πόλης που ποτέ δεν "πέτυχαν" έξω από τα όριά της ! Το σύστημα συντηρεί μερικές φορές καλά τα "δεδομένα" !!! Ποτέ δεν τον απασχόλησε η ένταξη. Εξ άλλου η ένταξη θα τον εμπόδιζε και να εκφραστεί ελεύθερα, να δημιουργεί για την δική του ψυχή, για την ελευθερία του. Δεν του άρεσε η έκφραση "κόντρα στο ρεύμα", γιατί δεν θεωρούσε ρεύμα τα "δεδομένα". Τα ρεύματα έχουν δυναμική και πάνε πιο πέρα, πιο πάνω. Τα "δεδομένα" είχαν μόνο ένα κενό και τα άφηνε στην άκρη, τα άφηνε πίσω του. Δεν ήταν εύκολος ένας δρόμος που έβλεπε λίγους μαζί, δίπλα και πολλούς πίσω, αλλά πάντα κάποιους αφήνουμε πίσω μας όταν αποφασίζουμε να κάνουμε το δικό μας ταξίδι, να αλλάξουμε level στα όνειρά μας. Ήταν ήρεμη σήμερα η θάλασσα και δεν τον "μούσκεψε", ήταν όπως το μέσα του. Η ζωή σε κάνει να μαθαίνεις. Μαθαίνεις και για τα σφάλματά σου να δίνεις αξία έστω και προσωρινή σε ότι δεν χρειάζεται, σε ότι δεν αξίζει να ασχοληθείς. Η ηρεμία μέσα μας δεν είναι απαξίωση κάποιων αλλά είναι σεβασμός και αγάπη στον ίδιο μας τον εαυτό. Ζούσε ελεύθερος εκεί στην θάλασσα του και τον πρόσεχε η ματιά της κάθε φορά που βουτούσε στα νερά της δικής της θάλασσας. 

Γιάννης Χαρούλης & Νατάσσα Μποφίλιου - Κοίτα εγώ