Κυριακή 15 Οκτωβρίου 2017

Το φιλί ...



Εικόνες μαγικές έτρεχαν αργά μέσα από το μυαλό του. Εικόνες μοναδικές δικές της. Τι πιο σημαντικό να μπορεί να έχει εικόνες από τον δικό του άνθρωπο και να τις "κουβαλά" μέσα του. Από κάποια που τον "ταξίδευε", τον ηρεμούσε, τον έκανε να θέλει να επικοινωνεί μαζί της. Όλα τελικά ήταν πιο απλά. Το μυαλό μας όμως παραδίνεται σε δεύτερες σκέψεις και δεν αφήνεται η ψυχή στα θέλω της. Ο νους χαλιναγωγεί πολλές φορές την ίδια την ζωή. Όλα ήταν τελικά πιο απλά μέχρι να την συναντήσει. Υπάρχουν τελικά "άδικα" ραντεβού, ραντεβού που δεν έγιναν στον χρόνο. Το ήξερε εδώ και καιρό ότι έπρεπε να ξαναγράψει. Να το τολμήσει και πάλι να εκφραστεί. Να θελήσει να της χαϊδέψει με έναν άλλον τρόπο τρυφερά το πρόσωπο, την ψυχή της. Να την κάνει να αφεθεί εκεί σε αυτή την αγκαλιά που πολλοί αγνοούν στο πως γίνονται. Ναι ήθελε να ξαναγράψει, να καταγράψει σκέψεις και επιθυμίες, κάτι που έκανε και στο παρελθόν. Τα κείμενα του δεν είχαν καταγράψει στο παρελθόν μόνο την πραγματικότητα αλλά και σκέψεις, εικόνες, όνειρα για ένα αύριο. Το αύριο είναι όμως για τους δυνατούς, για αυτούς που ξέρουν τι σημαίνει να ζεις στο σήμερα την στιγμή και για αυτούς που το χθες τους ένωνε ακόμη και όταν δεν το ήξεραν. Για αυτούς που με συνέπεια βρέθηκαν μαζί σε αυτό το άδικο ραντεβού. Κάποια ραντεβού ζωής είναι άδικα και όταν σου συμβαίνει αποφασίζεις τι θέλεις. Να ζήσεις. Να γευθείς. Τα λίγα δεν του ταίριαζαν ποτέ, ίσως δεν του ταίριαζαν και τα εύκολα, αν και είχε κουραστεί να προχωράει με κάποιες επιλογές του. Όταν αποφασίζεις να ανέβεις ξέρεις ότι χρειάζεται να προσπαθήσεις. Βάζεις όραμα και προχωράς. Κάπου εκεί νιώθεις και πραγματικά ποιοι είναι μαζί σου. Όταν αποφάσισε να ανοίξει τα φτερά του τον είχε αγγίξει η ψυχή της. Το φως στα μάτια της όταν κατόρθωνε να του χαμογελάσει. Εκεί σε κάποιες σκάλες ένα απρόσμενο τρυφερό φιλί. Όταν ανέβαινε τις σκάλες είχε την αίσθηση των ματιών της πάνω του. Αυτά τα μάτια της ψυχής που όταν τον κοίταζαν τον έκαναν να ταξιδεύει "to the moon and back". Την λάτρευε απλά γιατί ήταν εκείνη. Όχι οποιαδήποτε άλλη.



Τρίτη 10 Οκτωβρίου 2017

Λέξεις που ταξιδεύουν


Είχε γυρίσει νικημένος, έστεκε αμήχανα στο μέσο της σκοτεινής κάμαράς του. Οι σκέψεις πολλές τον είχαν κάνει να ματώσει. Ματώνει η ψυχή μας με τις ατελείωτες σκέψεις και διλήμματα. Έστεκε εκεί, παγωμένος μέσα στην άνοιξη που δεν ήρθε, σαν τις καταιγίδες που δεν πέρασαν. Αποφάσισε να προχωρήσει στο τεράστιο άνοιγμα και να κατεβάσει την κουρτίνα ! Δεν την χρειάζονταν, δεν ήθελε ποτέ κουρτίνες σε τούτο εδώ το σπίτι. Σαν την ψυχή του, ήθελε μόνο φως.
Λέξεις που ταξιδεύουν

Ζέστανε λίγο φαγητό και κάθησε στο ξύλινο γραφείο. Στο συρτάρι πεταγμένα άτακτα δεκάδες κίτρινα χαρτιά από τα γράμματά του σε κείνη που δεν ταξίδεψαν. Δεν ταξίδεψαν όπως ταξιδεύουν οι λέξεις μας όταν τις λέμε γρήγορα στον άλλον και μετανιώνουμε. Είχε κάνει τις επιλογές του ανάμεσα από τα δικά του δεκάδες διλήμματα. Η πράξη και η ζωή έρχονταν να διαψεύσουν την αγάπη που της έδειχνε, την φροντίδα που είχε μέσα του για εκείνη. Φοβίες του παρελθόντος αλλά και μια στάση αμετακίνητη δικής της τον έβαζαν σε σκέψεις. Δεν ήθελε να πονέσει αυτή την φορά, να διαψευστεί το όνειρο και το ταξίδι του. Την αγαπούσε με τον δικό του τρόπο και ας μην το ήξερε αυτή. Οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν πάντα τα αισθήματά μας, βγάζουν εύκολα συμπεράσματα και για αυτό κάνουν και εύκολα πίσω. Στα χέρια του είχε βρεθεί ένας παλιός δίσκος του Μαρκόπουλου. Τότε θυμήθηκε μια φράση που έλεγε ο Γιάννης : "η αγάπη δεν είναι ψευδαίσθηση". Η μουσική ξεπήδησε από την βελόνα του πικάπ και χάθηκε στις δικές του σκέψεις και εικόνες.

Pink Floyd - Shine On You Crazy Diamond