Περίσσευμα αγάπης

Τα βήματα του τον έφεραν για μια ακόμη φορά κοντά στην αγαπημένη του γωνιά εκεί στην θάλασσα, την πότε ήρεμη και πότε άγρια. Ήταν μια δύσκολη ημέρα για αυτόν σε πολλαπλά μέτωπα. Κάποιες καταστάσεις τον είχαν δυσκολέψει αλλά και κάποιοι σημαντικοί της ζωής του. Είχε δακρύσει πολλές φορές εκείνο το πρωϊνό χωμένος σε διαλόγους που δυστυχώς είναι μονόλογοι ανθρώπων. Τότε σκέφθηκε γιατί η θάλασσα είναι αλμυρή. Από τα δάκρυα ! 

Περίσσευμα αγάπης

Εκεί κατέληγε και αυτός σε δύσκολες περιόδους, είχε ζήσει και στο παρελθόν κάτι ανάλογο για κάποιον δικό του άνθρωπο. Πολλά τον είχαν κουράσει αλλά και πονέσει. Οι τελευταίοι 6 δύσκολοι μήνες είχαν έρθει να προστεθούν συσσωρευτικά. Ένας όμορφος "αγώνας" δίνονταν χέρι με χέρι. Σε έναν αγώνα που πολλοί ήταν απόντες ή απλά μετρούσες τις οπτασίες τους, τις σκιές τους. Ήταν ένα διάστημα που δεν του επέτρεπε να μιλήσει για πολλά, αλλά που ήταν σίγουρος ότι στο μέλλον θα έγραφε για όλα αυτά, ανοικτά. Θα έγραφε για τις απουσίες της ζωής, για τις απουσίες σε διαλόγους, για τις απουσίες από την καθημερινότητα, για τις λίστες που σε βάζουν ακόμη και φίλοι για να διαβάζεις μόνο ότι επιθυμούν. Ήταν ένα διάστημα που έδινε την ψυχή του για κάποιους χωρίς να νοιάζεται για το αύριο ή το τι θα του φέρει πίσω. Εκεί λοιπόν στην δική του θάλασσα άφησε τον αγέρα να του πάρει τα δάκρυα από το πρόσωπο, όπως κάνουν κάποιες φορές χέρια αγαπημένων που βρίσκονται πραγματικά κοντά σου. Ήταν ερωτευμένος με την ζωή αλλά ήξερε να την αγαπά, όπως και να προχωράει πέρα από τους ψεύτικους που πέρναγαν δίπλα του, ικανοποιώντας το "εγώ" τους. Είχε κουραστεί από ωραία λόγια, από όμορφα και πόσο ψηλά τον έβλεπαν. Είχε μάθει τι αξίζει και ποιος είναι. Δεν περίμενε την άποψη όλων αυτών που αλλάζουν ακόμη και μέσα στην ημέρα τους θέσεις. Ήξερε πως πολύ γρήγορα θα μιλούσε για όλα με ονόματα. Είμαστε άνθρωποι κι αρκετά δυνατοί για ν’ αφήνουμε, πού και πού, την ευάλωτη πλευρά μας να γίνεται ορατή. Δεν είναι αδύναμος εκείνος που κλαίει μπροστά στη δυστυχία ενός φίλου, που κατατροπώνεται απ’ τον πόνο που του τρώει τα σωθικά, που βλέπει τη φτώχεια του διπλανού, τα βάσανα ενός παιδιού. Αδυναμία δεν είναι να δακρύσεις και να σε σκουπίσει ο αέρας, αδυναμία είναι να μην υποστηρίζεις την ζωή σου με πράξεις και απλά χρησιμοποιείς όμορφα λόγια για σένα ή αγαπημένους σου. Αδυναμία είναι να μην μιλάς εκεί που πρέπει και να μην εκφράζεσαι στον δικό σου άνθρωπο. Αδυναμία είναι να μην απλώνεις πιο συχνά το χέρι σε αυτόν που επιθυμείς. Αδυναμία είναι να μην ξυπνάς για κάποιον/α σαν πρώτη σκέψη αλλά πχ στην εποχή μας να αναλώνεσαι σε κοινωνικά δίκτυα. Αυτούς που δακρύζουν ακόμη και στο μπαρ, αυτούς που δακρύζουν εκεί στην θάλασσα θα τους αγαπώ πιο πολύ στο δικό μου αύριο και θα τους λέω καλημέρα, καληνύχτα ακόμη και αν δεν το ξέρουν. Για τους άλλους τους "δυνατούς" δεν έχω να προσφέρω κάτι και ούτε περίσσευμα αγάπης διαθέτω.