Ο ένας για τον άλλον.

Κτύπησε το κουδούνι, της άνοιξε χωρίς καν να ρωτήσει ποιος είναι. Την περίμενε, την περίμενε μέρες αλλά και νύχτες παρέα με τις σκέψεις αλλά και τα όνειρά του ! Μερικά δευτερόλεπτα τους χώριζαν από μια γεμάτη αγκαλιά, την έσφιξε όπως την ποθούσε, πολύ ! Έμειναν ο ένας στην αγκαλιά του άλλου μέχρι να ακουστούν οι ήχοι της καρδιάς τους. Τα χέρια ενώθηκαν όπως ενωνόντουσαν οι ζωές τους. Τα έπλεκαν ο ένας στα χέρια του άλλου. 

Ο ένας για τον άλλον.

Της έβαλε ένα ποτήρι κρασί δίπλα στο δικό του εκεί δίπλα στο τζάκι που καθόντουσαν, αλλά τα μάτια της δεν ξέφευγαν από πάνω του. Πάντα τον κοίταζε πολύ και ήταν η δικής της απάντηση στο παράπονό του ότι δεν εκφράζονταν. Τον κοίταζε όπως αυτός έλιωνε το βλέμμα του πάνω στο κορμί της ατελείωτα στον έρωτά τους. Ηρεμούσε όταν έπεφτε στην αγκαλιά του και ακόμη και η ρυθμική ανάσα στο στέρνο του της προκαλούσε ηρεμία και προσπαθούσε να ταιριάξει και τις δικές της αναπνοές μαζί του. Η φωνή του της έδινε μια άλλη αίσθηση ηρεμίας, είχε αυτό το χάρισμα όταν ήταν και αυτός καλά. Εκείνη την νύχτα όμως ήθελε να τον νοιώσει, να χαλαρώσει στην αγκαλιά του, να γευτεί το απαλό άγγιγμα της άκρης των δακτύλων του, μέχρι να αποφασίσει αυτός να την κυριεύσει. Πάντα την οδηγούσε σε άλλα μονοπάτια. Το πικάπ έπαιζε την αγαπημένη τους μουσική αλλά δεν την άκουγαν πια, ήταν εκεί ο ένας για τον άλλον. Το ζούσαν ...