Το τοπίο φάνταζε θολό. Ήταν άραγε όπως το έβλεπε ; Διορατικός πάντα, ανήσυχος στο μέσα του. Κάποιες φορές κάτι του χαλούσε την ηρεμία του. Πάντα όμως εκεί στην δική του γέφυρα έβλεπε και ένα φως. Κάπου αμυδρά αλλά υπήρχε. Του έδινε ένα σινιάλο ζωής και ύπαρξης. Αλήθεια οι άνθρωποι γιατί ξεχνούν να δώσουν τα δικά τους επιθυμητά σινιάλα ; Γιατί "ξεχνούν" την ύπαρξη του άλλου και ανατρέχουν σε αυτόν μόνο στα δικά τους στερητικά σύνδρομα ; Σχέσεις ... οι σχέσεις θέλουν πολλά για να προχωράνε και σίγουρα θέλουν και να βλέπεις ένα φως !
Να ξέρεις ότι αισθάνομαι ...νοιώθω ... βλέπω
Robbie Williams - Feel
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου