Ξέρεις κάτι ... Το λευκό σπίτι ανακάλυψα ότι δεν υπήρχε ... ήταν μια ανάγκη μου, μια ανάγκη της δικής μου φαντασίας να βρεθώ μέσα σε αυτό. Ήταν η αναζήτηση μιας ψυχής με μάτια καθάρια, για αυτό και το λευκό χρώμα του. Όταν βρίσκεις τους ανθρώπους που κουμπώνουν πάνω σου, που οι αγκαλιές τους είναι η προέκταση της ψυχής που σε άγγιξε, δεν αναζητάς τόπους, μέρη φιλόξενα, λευκά σπίτια. Πιάνεις το χέρι, περνάς το δικό σου γύρω της σε μια αγκαλιά και συνεχίζεις στο αύριο!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου