Άπλωσε νωχελικά τα γυμνά της πόδια στο περβάζι του παραθύρου της. Ο χειμωνιάτικος ήλιος δεν την ζέσταινε μόνο αλλά την χάιδευε ζεστά όπως το άγγιγμα του ! Τον έφερε στην μνήμη της, ήταν τόσο μακρυά και τόσο κοντά ! Άναψε το τσιγάρο της και φύσηξε μακρυά τον καπνό, έξω από το άνοιγμα του παραθύρου της λες και ήθελε να του κάνει νεύμα να έρθει.
 |
| Λύτρωση |
Οι άνθρωποι χρειάζονται νεύματα, χρειάζονται τρόπους να επικοινωνούν και να "κοινωνούν" μέσα στην αγάπη και τον έρωτά τους ! Ήταν ζεστή ακόμη μετά το μπάνιο της, αλλά πιο ζεστή από μια τρυφερή βραδιά μαζί του. Ζέσταινε το μέσα της κυρίως όλο αυτό τον καιρό και του το έδειχνε, μέσα στην φουρτούνα του. Τον γαλήνευε όταν του το έδειχνε, όταν έφευγε μακρυά της και ταξίδευε με τα γράμματά της. Τα κρατούσε μέχρι να έρθει το επόμενο σαν θησαυρό. Λύτρωση το κάθε νέο της, το κόκκινο κραγιόν που τα φιλούσε. Σαν να του χαμογελούσε και να τον φιλούσε ήταν όπως όταν ξανάσμιγαν μετά από καιρό. Κάθε επιστροφή και λύτρωση, κάθε λύτρωση και έρωτας δίχως αύριο ! Τον αγαπούσε ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου